محمد صلى الله عليه و آله و سلم در صورتى كه يك نفر را به طور خاص براى جانشينى تعيين كند و به امامت او اشاره نمايد ، و هشدار و تنبيهى است بر وجوب فرمانبرى و اطاعت او ، و اجماع آل محمد صلى الله عليه و آله و سلم بر اين مطلب ، خود حجّت است . چهارم ، آنكه ما دربارهء آنچه گفتيم بر اخبارى كه رسيده استدلال مىكنيم . از جمله روايتى است كه محمد بن يعقوب كلينى - از بزرگترين راويان شيعه و موثق‌ترين آنها - از سليم بن قيس هلالى نقل كرده ، مىگويد : من خود شاهد بودم كه اميرالمؤمنين عليه السلام به پسرش امام حسن عليه السلام وصيّت كرد و حسين عليه السلام ، محمد و همه فرزندان و سران شيعه و اهل بيتش را گواه گرفت و آنگاه كتاب مخصوص و سلاح را به او تحويل داد و فرمود : پسر عزيزم ! رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم به من امر كرد تا به تو وصيت كنم و كتاب و سلاح خود را به تو واگذارم ، همان طورى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم به من وصيت كرد و كتابها و سلاحش را به من تحويل داد و به من فرمود تا به تو دستور دهم كه چون در آستانهء مرگ قرار گرفتى آنها را به برادرت حسين تحويل دهى ! و آنگاه رو به پسرش حسين عليه السلام كرد و فرمود : رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم تو را مأمور فرموده است تا آنها را به اين پسرت - اشاره به على بن الحسين فرمود - تحويل دهى ، و سپس دست على بن الحسين را گرفت و فرمود : رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم به تو فرمان داده است تا آنها را به پسرت محمد بن على بدهى و سلام رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم و مرا به او برسانى .